O BİR ... NEYDİ !?
Azgın dalgalar gecenin koyu karanlığında kayalara bütün
gücüyle abanıyor, yorgun sahilin yaşlı kayaları gözükmeye
başlar başlamaz yeniden bindiriyordu. Rüzgar herşeyi önüne
katmış sağır edici şarkılar söylüyordu. Dalgaların sesi yavaşladığında
rüzgarın da sesi biraz azalıyordu. Öfkeli bir denizci gibi,
ne zaman ne yapabileceğini tahmin
etmek çok zordu. Ani ve çıldırmış halleri onu her zaman çok
şaşırtıyordu. Bazen ağlayan küçük bir çoçuk, bazen meydan
savaşı kazanmış bir komutan edası vardı sesinde.
Bu resmi kim ne zaman nasıl yapmıştı. Bu ne güç bu ne ihtişamdı
!?
Denizin ne kadar çok yüzü vardı.Yeryüzünde başka hiçbir şey
bu kadar
şaşırtıcı değildi. Her bir damlasında varoluşdan beri bütün
yaşadıkları ve içinde yaşattıklarından vardı. O herşey idi.
Bir efsaneyi yaşamak ve onun her haline tanık olmak onu farklı
yapıyordu. Korkuyla karışık sonsuz sevgisi ve saygısı hiçbir
zaman azalmamış hatta zaman geçtikçe artmaya başlamıştı. Dayanılmaz
gibi gözüken yalnızlık zaman zaman bütün benliğini sarsa da
yaşama ve hayata adanmış asil görevi bütün üzüntülerini ve
hasretlerini siliyordu.
Beklemek ve sabır ona hayatı ve düşünmeye öğretmişti. İçinde
beslediği ve büyüttüğü güzel duygular zamanla kendisine olan
saygısının artmasını sağlamıştı. Herşeyi duyuyor ve herşeyi
hissediyordu. Tek yapması gereken şey içindeki ışığı hep açık
tutmaktı. Geceleri yıldızlarla elele tutuşmak onu yoruyordu
ancak günboyu dinleniyor ve güneşi yolcu ettikten sonra hayatı
tekrar kucaklıyordu. Çok uzaklardan danseden bir yıldız göz
kırpmaya başlamıştı. Aradan saatler geçtikçe artık göz kırpmaktan
yorulan yıldız gecenin içinde bir kıvılcıma dönüştü.
Kıvılcım gitgide büyüyordu çünkü ona yolladığı selamı almıştı.
Artık denizin tanrısı o kıvılcımla beraberdi ! Gücünü onlara
göstermek istememiş ve bereketini onlara vermeye devam edeceğini
bildirmişti !
Kıvılcım büyüdü, gelişti, önünden geçti, küçüldü ve gözden
kayboldu !
Tatlı bir deniz şarkısı mırıldanmaya başladı !
Böyle zamanlar işini çok seviyordu ! Kutsal görevi, yüzlerce
yıldır aynı
yerde olsa da onu özgür kılıyor ve ona kim olduğunu anımsatıyordu
!
O bir DENİZ FENERİYDİ ...!!
Talip ÖZCENGİZ
Y.D.O Güverte 1982 / Amatör Yazar - Şair
Uzak Yol Kaptanı
talocukos@hotmail.com
|
